Νίκη του ΣΜΤ!

Η νίκη του ΣΜΤ, νίκη ολόκληρου του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος!

Αναδημοσιεύουμε το mail που λάβαμε από τον συνάδελφο Χρήστο Πραμαντιώτη:

Συνάδελφοι, ενόψει της διαπραγμάτευσης για τη ΣΣΕ με τον ΣΕΠΤ, υπάρχει μία εξέλιξη που μας ενδιαφέρει. Προ καιρού είχε βγει από τη Διαιτησία η ΣΣΕ των μισθωτών τεχνικών (μηχανικοί κλπ.), την οποία οι εργοδότες είχαν προσβάλει στο δικαστήριο. Αιτία της κόντρας ήταν ότι η ΣΣΕ περιλάμβανε ειδικό εδάφιο που προέβλεπε ότι η Σύμβαση αφορά εξίσου και όσους έχουν Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών υποκρύπτοντας εξαρτημένη σχέση εργασίας. Τώρα λοιπόν, βγήκε και η δικαστική απόφαση που τους δικαιώνει. Νομίζω ότι είναι φανερό πως και για τη δική μας ΣΣΕ, εκτός άλλων αιτημάτων και διεκδικήσεων, χρειάζεται να δούμε και αυτή την πλευρά, που ΜΠΟΡΕΙ να οδηγήσει στον περιορισμό αυτής της πρακτικής (που οδηγεί ΟΛΟΥΣ μας στην ελαστικοποίηση και την ανασφάλεια), αφού θα καταστήσει το μπλοκάκι ασύμφορο για τους εργοδότες. Με παράλληλη κίνηση της ΕΣΠΗΤ για να πιέσει να μπουν στο μισθολόγιο οι δήθεν αυτοαπασχολούμενοι δημοσιογράφοι, νομίζω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε ώστε η εργασιακή ευελιξία να μην μας φτιάξει ένα μέλλον ανασφάλειας και φτώχειας.

Διαβάστε παρακάτω, ενδεικτικά, ανακοίνωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, για το θέμα τους, που αφορά και εμάς σε αυτή τη φάση.

Ευχαριστώ πολύ,

Χρήστος Πραμαντιώτης

ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

Βγήκε η απόφαση του Μονομελούς Δικαστηρίου Αθηνών που αφορά τα ασφαλιστικά μέτρα που άσκησαν οι εργοδότες μεγαλοκατασκευαστές, εναντίον του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών. Αιχμή και αφορμή της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων είναι το άρθρο 3 της συλλογικής σύμβασης του σωματείου που αφορά την εφαρμογή της και για τους μισθωτούς τεχνικούς που αμείβονται με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών.

Η απόφαση δεν αφήνει περιθώρια στην εργοδοσία. Απορρίπτει την αίτηση της εργοδοσίας να ανασταλεί η ισχύς της σύμβασης και δικαιώνει το σωματείο. Αναφέρει ότι έχει τηρηθεί όλη η νόμιμη διαδικασία για την κατάρτιση της σύμβασης. Επισημαίνει ότι το άρθρο 3 περιλαμβάνει όλα τα κριτήρια της εξαρτημένης σχέσης εργασίας (αμοιβή με μισθό, υπαγωγή σε νομική εξάρτηση, έλεγχος και εποπτεία από τον εργοδότη, άσκηση διευθυντικού δικαιώματος) και ότι ορίζει το πεδίο ισχύος της σύμβασης.

Η απόφαση αποτελεί δικαστικό τετελεσμένο και κατάκτηση και για το σωματείο και τους εργαζόμενους, καθώς αναγνωρίζει τα δικαιώματα που προκύπτουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας, θέτει σε αμφισβήτηση τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις που κυριαρχούν στον κλάδο και αποτελεί ένα ακόμα βήμα στον αγώνα για κανονικές προσλήψεις.

Ταυτόχρονα αποτελεί μεγάλο πλήγμα για την εργοδοσία, η οποία με συνεχείς δικαστικές προσφυγές εναντίον του σωματείου, κατέστησε σαφές ότι αυτό που πάνω από όλα την ενδιαφέρει είναι να μη αλλάξει το καθεστώς των εργαζόμενων με δελτίο και η πλήρης περιστολή των δικαιωμάτων μας. Χαρακτηριστικά στο δικαστήριο, οι εργοδότες ισχυρίστηκαν ότι η εφαρμογή της σύμβασης θα επιφέρει την οικονομική καταστροφή των τεχνικών εταιρειών !!!! ενώ χωρίς καμιά ντροπή, διεκδίκησαν το «δικαίωμα» τους να εισφοροδιαφεύγουν, καθώς απασχολούν παράνομα εργαζόμενους με δελτίο παροχής υπηρεσιών. Ακόμα αποτελεί πλήγμα και για τον εργοδοτικό συνδικαλισμό (ΣΤΥΕ) στο χώρο καθώς αναδεικνύει μια άλλη λογική αγώνα και διεκδίκησης, από αυτή της συναίνεσης και της συνδιαλλαγής με την εργοδοσία.

Η πάλη ενάντια στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις έχει τεράστια σημασία για το όλο εργατικό κίνημα, καθώς το επόμενο διάστημα θα ενταθεί η προσπάθεια της κυβέρνησης και των εργοδοτών για την εφαρμογή της πράσινης βίβλου της ΕΕ για την επιβολή των «ελαστικών εργασιακών σχέσεων», την εξάπλωση του Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών σε όσο το δυνατόν περισσότερους εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΣΕΒ με αφορμή στη συζήτηση για τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση απαιτεί την κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και την παραπέρα ελαστικοποίηση της εργασίας.

Το επόμενο διάστημα με ένταση των δυνάμεων μας, θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων μας, για τις νέες συλλογικές συμβάσεις τόσο στη μελέτη-κατασκευή, όσο και στην πληροφορική-τηλεπικοινωνίες. Αξιοποιώντας την κατάκτηση αυτή, αλλά και την κήρυξη της σύμβασης ως υποχρεωτική, ώστε να ισχύει για όλους τους εργαζόμενους τεχνικούς, μπορούμε από καλύτερες θέσεις να παλέψουμε, με βάση το σύνολο των αναγκών μας.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΙΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

ü Για να δοθούν άμεσα αυξήσεις, που να μας ανακουφίζουν από τη φοβερή ακρίβεια και να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας. 1400 ευρώ κατώτερος μισθός. Όχι στα νέα προγράμματα λιτότητας και λεηλασίας του εργατικού εισοδήματος.

ü Για κανονικές προσλήψεις με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζόμενους, που δουλεύουν με εξαρτημένη σχέση εργασίας. Για την κατοχύρωση όλων των δικαιωμάτων που πηγάζουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας. Είμαστε αντίθετοι στην «ευέλικτη απασχόληση» και τα ατομικά συμφωνητικά, τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας». Για τη μείωση των ωρών εργασίας (35ωρο, 5νθήμερο, 7ωρο).

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

--
http://www.somtechnik.gr/
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ
Γραφεία: Μεσολογγίου 5, ΑΘΗΝΑ, 2oς όροφος,TK:10681
Τηλ.: 210-3820537, 6936760879, 6977806266

Η μεγάλη νίκη του ΣΜΤ, το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, κι εμείς

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα του εγγράφου της Σοφίας Λαμπουσάκη, από το Ινστιτούτο Εργασίας (ΙΝΕ ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) με ημερομηνία 19 Νοεμβρίου 2007 το οποίο δημοσιεύτηκε στα αγγλικά στον δικτυακό τόπο της Ε.Ε. για τις εργασιακές σχέσεις. Το ζήτημα που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο του κειμένου λύθηκε τελεσίδικα εχθές. Η συλλογική σύμβαση εργασίας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών κηρύχθηκε υποχρεωτική. Πιο εκτενές ιστορικό της υπόθεσης υπάρχει εδώ. Η μεγάλη αυτή νίκη του ΣΜΤ αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη για τον δικό μας αλωμένο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ, όπως η ίδια η κυρία Λαμπουσάκη ρητά αναφέρει στο έγγραφό της.

Μία απόφαση που έλαβε ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) νωρίτερα φέτος συστήνει όλοι οι οικονομικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι να συμπεριλαμβάνονται στη συλλογική σύμβαση των εργαζομένων του κλάδου. Η απόφαση προκάλεσε την έντονη αντίθεση της εργοδοτικής οργάνωσης, του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιρειών Ανωτέρων Τάξεων (ΣΤΕΑΤ, εκπροσωπεί τις 50 μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες της χώρας), που κινήθηκε δικαστικά για την ακύρωσή της.

Η απόφαση της διαιτησίας

Στις αρχές Μάρτη 2007, ο Οργανισμός Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ) εξέδωσε την απόφαση 13/2007 αναφορικά με την πληρωμή και τις συνθήκες εργασίας των μισθωτών στις τεχνικές, κατασκευαστικές και εταιρείες σχεδιασμού που εδρεύουν στο νότιο τμήμα της Αττικής, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών της Αθήνας και του Πειραιά. Το άρθρο 3 αυτής της απόφασης περιγράφει τη σχέση υπαγωγής (εξαρτημένης εργασίας) με βάση τα ουσιώδη χαρακτηριστικά της, ασχέτως της τυπικής της έκφρασης. Ειδικά αναγνωρίζει ότι:

Υφίσταται σύμβαση εργασίας και, -για το λόγο αυτό ένας μισθωτός εργαζόμενος υπόκειται στις προβλέψεις αυτής της απόφασης- ασχέτως του τρόπου με τον οποίο καθορίζεται ή καταβάλλεται ο μισθός, υπό τον όρο ότι ο εργαζόμενος βρίσκεται σε θέση υπαγωγής από τον εργοδότη.

Αυτό το άρθρο απλώς επαναλαμβάνει τις υπάρχουσες νομικές ρυθμίσεις και αποδέχεται νομολογία ετών. Ωστόσο, έχει εξαιρετική σημασία καθώς στρέφει την προσοχή σ’ ένα ζήτημα προβληματικών εργασιακών σχέσεων – δηλαδή των οικονομικά εξαρτώμενων εργαζόμενων. Αυτό το ζήτημα επηρεάζει αρκετούς διαφορετικούς κλάδους και επαγγέλματα – όπως τους δημοσιογράφους και τους δικηγόρους – και αφορά έναν ικανό αριθμό του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της χώρας.

Η κατάσταση των οικονομικά εξαρτώμενων εργαζομένων

Οι οικονομικά εξαρτώμενοι εργαζόμενοι είναι μισθωτοί που αντιμετωπίζονται από τους εργοδότες τους ως αυτοαπασχολούμενοι πάροχοι ανεξάρτητων υπηρεσιών, αλλά είναι στην πραγματικότητα οικονομικά εξαρτώμενοι ενός εργοδότη για την πηγή του εισοδήματός τους και κατά συνέπεια τελούν σε σχέση υπαγωγής. Για να πληρωθούν αυτοί οι εργαζόμενοι πρέπει να εκδώσουν απόδειξη παροχής υπηρεσιών, αυτό μειώνει τα εργατικά έξοδα για τον εργοδότη. Επίσης αυξάνει τη δυνατότητα για την παραβίαση των δικαιωμάτων αυτών των εργαζόμενων, καθώς αναγκάζονται να παραιτηθούν από όλα τους τα δικαιώματα – αναφορικά με το νόμιμο ωράριο, τα επιδόματα, τις άδειες και τις ασφαλιστικές εισφορές που καταβάλλονται από τον εργοδότη – από τη στιγμή που τίθενται εκτός του φάσματος της εργατικής νομοθεσίας και των συλλογικών συμβάσεων. Αυτό το ζήτημα εντάσσεται στο ευρύτερο πρόβλημα της κρυφής μισθωτής εργασίας.

Όταν ζητήθηκε ένα προφίλ των ψεύδο-αυταπασχολούμενων εργαζόμενων ο καθηγητής Λευτέρης Παπαγιαννάκης, από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) δήλωσε ότι:

Πρόκειται κυρίως για νέους ηλικιακά ανθρώπους που παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά σε μία συγκεκριμένη επιχείρηση, οι οποίοι όμως, όταν απειλούνται από την ανεργία, συναινούν στην υπογραφή συνεχών και επαναλαμβανόμενων ευέλικτων συμβάσεων με δόλια μέσα (κυρίως συμβάσεις έργου, αλλά και συμβάσεις ορισμένου χρόνου).

Η σημασία της Απόφασης Διαιτησίας 13/2007 είναι ολοφάνερη. Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε το πρόβλημα των οικονομικά εξαρτώμενων εργαζομένων και προτάθηκε η λύση του - δηλαδή όλοι οι οικονομικά εξαρτώμενοι εργαζόμενοι να υπάγονται στη συλλογική σύμβαση των μισθωτών του κλάδου. Ήδη ξεκίνησαν οι προσπάθειες για την κύρωση, για πρώτη φορά, μιας συλλογικής σύμβασης στον κλάδο των τεχνολογιών πληροφορικής (ΙΤ) και των νέων τεχνολογιών, στον οποίο κυριαρχούν οι οικονομικά εξαρτώμενοι εργαζόμενοι εξ αρχής.

Η περίπτωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

(Το άρθρο που ακολουθεί πρωτοδημοσιεύτηκε στην Εποχή, μας το παραχώρησε η συντάκτριά του)

Συλλογική Σύμβαση Εργασίας του Πανελλαδικού Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

Ένα σημαντικό βήμα στην πάλη ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών ιδρύθηκε πριν 7 χρόνια με στόχο να απαντήσει στην ανάγκη συλλογικής έκφρασης και αγώνα των μισθωτών τεχνικών. Πρόκειται για ένα κλάδο που τον χαρακτηρίζει η ρευστότητα, ελαστικότητα και επισφάλεια των εργασιακών σχέσεων, είναι κατακερματισμένος σε εκατοντάδες χώρους και μορφές εργασίας και στερείται ή έχει αρνητικές παραδόσεις συλλογικής εκπροσώπησης.

Μέσα σ’ αυτά τα 7 χρόνια κατόρθωσε να συσπειρώσει ένα σημαντικό δυναμικό εργαζομένων (μηχανικούς, τεχνολόγους, σχεδιαστές, γεωλόγους, γεωπόνους εμπειροτέχνες κλπ.) κυρίως στη μελέτη κατασκευή και πληροφορική και σήμερα αριθμεί περί τα 1500 μέλη ενώ στις τελευταίες εκλογές κατέγραψε πάνω από 900 ψηφίσαντες. Αν και ο κύριος όγκος των δυνάμεών του είναι συγκεντρωμένος στο λεκανοπέδιο, έχει ήδη δύο παραρτήματα σε Θεσσαλονίκη και Κρήτη και στις τελευταίες εκλογές στήθηκαν κάλπες σε άλλες δύο πόλεις, Λάρισα και Πάτρα.

Από την ίδρυσή του παλεύει ενάντια στην αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και τα «ατομικά συμφωνητικά», για τη βελτίωση των αποδοχών, ενάντια στα εξαντλητικά ωράρια, τις απολύσεις, την εργοδοτική τρομοκρατία, την αντιασφαλιστική πολιτική, για τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας (εργατικά ατυχήματα) και κυρίως για την κατοχύρωση στην πράξη των δικαιωμάτων που απορρέουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας ανεξάρτητα από την τυπική της μορφή.

Η Σύμβαση

Τον περασμένο Μάρτη ολοκληρώθηκε η διαδικασία της Διαιτησίας για την υπογραφή ΣΣΕ ανάμεσα στο Σωματείο και τους εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων, των κατασκευαστικών εταιρειών και των μελετητικών γραφείων για την Αττική.

Το πιο σημαντικό σημείο στη σύμβαση αποτελεί το άρθρο 3 που περιγράφει την εξαρτημένη σχέση εργασίας με βάσει τα ουσιαστικά της χαρακτηριστικά , ανεξάρτητα από την τυπική της έκφραση, συμπεριλαμβάνοντας στο πεδίο εφαρμογής της, όλους τους τεχνικούς που εργάζονται με εξαρτημένη σχέση εργασίας ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής τους (μισθός ή Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών κ.α.).

Πιο συγκεκριμένα αναφέρει:

«Θεωρείται ότι υπάρχει σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και ως εκ τούτου υπάγεται στις διατάξεις της παρούσας, ο εργαζόμενος που αμείβεται με μισθό, ανεξάρτητα από τον τρόπο καθορισμού και καταβολής του και επιπλέον υποβάλλεται σε νομική εξάρτηση από τον εργοδότη που εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να ασκεί έλεγχο και εποπτεία ως προς τον τόπο, τον χρόνο και τον τρόπο παροχής της εργασίας και να παρέχει δεσμευτικές για τον εργαζόμενο εντολές και οδηγίες για την ορθή εκπλήρωση της παροχής του, άσχετα αν ο εργοδότης ασκεί έμπρακτα το δικαίωμα αυτό ή αφήνει περιθώρια πρωτοβουλιών στον εργαζόμενο, εφόσον όμως η ευχέρεια αυτή δεν φθάνει μέχρι της κατάλυσης της υποχρέωσης υπακοής στον εργοδότη και δημιουργίας αντίστοιχα δικαιώματος ελεύθερης από τον έλεγχο του τελευταίου υπηρεσιακής δράσης».

Αυτό αποτελεί μεγάλη κατάκτηση για το σωματείο και τους εργαζόμενους στον κλάδο, καθώς στον τομέα των τεχνικών έργων κυρίαρχος τρόπος αμοιβής των τεχνικών και ιδιαίτερα των μηχανικών είναι το Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών. Σύμφωνα με πρόσφατη (2006) αλλά και προγενέστερη (2004) έρευνα της MRB για λογαριασμό του ΤΕΕ, με Δ.Π.Υ σε ένα εργοδότη απασχολούνται σχεδόν 10.000 μηχανικοί. Στη μελέτη - κατασκευή σχεδόν το 100% των μηχανικών και σε χαμηλότερα ποσοστά (που δυστυχώς δεν έχουν αποτυπωθεί σε καμιά έρευνα) οι γεωλόγοι, τεχνολόγοι και οι σχεδιαστές εντάσσονται σ’ αυτό το ιδιότυπο καθεστώς εξαρτημένης εργασίας. Έτσι είναι η πρώτη φορά που κατοχυρώνεται συλλογική σύμβαση που καλύπτει τους πραγματικούς και όχι ιδεατούς εργαζόμενους στον κλάδο, δεν διαχωρίζει τους εργαζόμενους με κανονική πρόσληψη απ’ αυτούς με Δ.Π.Υ. και αποτελεί κατ’ αυτό τον τρόπο βάση ενότητας και συσπείρωσης.

Η επιτυχία αυτή δεν είναι τυχαία. Το ζήτημα της ελαστικής απασχόλησης και του δελτίου παροχής υπηρεσιών αποτέλεσε για το σωματείο αντικείμενο σκληρής πάλης και αντιπαράθεσης με την εργοδοσία στους χώρους δουλειάς. Παράλληλα διαμορφώνει μια νέα ποιότητα στη σχέση του σωματείου με τους εργαζόμενους στον κλάδο, δίνει τη δυνατότητα από καλύτερη θέση να παλέψουμε για μια νέα ΣΣΕ με ουσιαστικές βελτιώσεις στους μισθούς και τα θεσμικά, ενώ, ήδη έχει ξεκινήσει η προσπάθεια για την υπογραφή για πρώτη φορά συλλογικής σύμβασης στο χώρο της πληροφορικής και των νέων τεχνολογιών, που από τη γέννησή του μαστίζεται από τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και την εργοδοτική αυθαιρεσία

Ασφαλιστικά μέτρα της εργοδοσίας κατά του σωματείου

Η εργοδοτική πλευρά τόσο στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, όσο και στη συνέχεια κατέστησε σαφές ότι αυτό που περισσότερο από όλα την ενδιαφέρει είναι να μην μπει το παραμικρό φρένο στην εξάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, την ελαστική εργασία και τα Δελτία Παροχής Υπηρεσιών.

Έτσι, αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης ο Σύνδεσμος Τεχνικών Εταιρειών Ανωτέρων Τάξεων (ΣΤΕΑΤ) (εκπροσωπεί τις 50 μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες της χώρας) άσκησε ασφαλιστικά μέτρα και αγωγή κατά του σωματείου ζητώντας να μην εφαρμοστεί το άρθρο 3 της σύμβασης. Στην αγωγή του ισχυρίζεται ότι η συνδικαλιστική έκφραση και κάθε πρόνοια σε σύμβαση για τους εργαζόμενους με Δελτίο, ακόμα και όταν η πραγματικότητα της εργασιακής τους σχέσης καθρεφτίζεται στη κατά το νόμο περιγραφή της εξαρτημένης σχέσης, είναι παράνομη. Κατηγορεί τον ΟΜΕΔ ότι υπερέβη το θεσμικό του ρόλο και η απόφασή του είναι παράνομη (παρότι το άρθρο 1.2 του ιδρυτικού του νόμου -1876/90- αναφέρει κατά λέξη ότι «εφαρμόζεται επίσης και σε φυσικά πρόσωπα τα οποία αν και δεν συνδέονται με σχέση εξαρτημένης εργασίας παρέχουν εργασία υπό συνθήκες εξάρτησης και εμφανίζουν ανάγκη προστασίας αντίστοιχη με αυτή των εργαζομένων»). Διαμαρτύρεται ότι υπάρχει «κίνδυνος» να μπει ένα φρένο στην εισφοροδιαφυγή, καθώς ανοίγει ο δρόμος στα ασφαλιστικά ταμεία να διεκδικήσουν τις νόμιμες ασφαλιστικές εισφορές.

Το σωματείο απαντά με απεργία στις 19 Ιούνη, ημέρα εκδίκασης των ασφαλιστικών μέτρων και συγκέντρωση στα δικαστήρια, και καλεί κάθε συνδικαλιστική και πολιτική συλλογικότητα να εκφράσει έμπρακτα την αλληλεγγύη του στην μάχη για την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Για την ενότητα και αλληλεγγύη των εργαζομένων

Η απόκρουση της αγωγής του ΣΤΕΑΤ θα ήταν νομικά πολύ εύκολη, αν το ζήτημα δεν ήταν τόσο βαθειά πολιτικό. Τα τελευταία 20 χρόνια, αρχής γενομένης με τη Λευκή Βίβλο, η ανατροπή των εργατικών κατακτήσεων μέσα από την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος της πολιτικής του κεφάλαιου ενάντια στην εργασία. Είναι φανερό ότι η κατάκτηση αυτής της σύμβασης (απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε για πρώτη φορά οριοθετείτε μέσω συλλογικών ρυθμίσεων μια από τις μορφές της ελαστικής εργασίας) αποτελεί ένα προηγούμενο που ανοίγει το δρόμο και σε άλλους εργαζόμενους να διεκδικήσουν εργασιακά δικαιώματα.

Σήμερα στη χώρα μας, είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι εργαζόμενοι με «νέες», ή «ελαστικές», ή «εναλλακτικές» μορφές απασχόλησης, που παρά τη σκόπιμη ποικιλομορφία τους, μεταφράζονται όλες σε εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης. Το φαινόμενο έχει απλωθεί και σε παραδοσιακά εργασιακά προστατευμένους τομείς (βαριά βιομηχανία, δημόσιο, ΔΕΚΟ, ΟΤΑ κλπ.) δημιουργώντας μια νέα γενιά εργαζομένων χωρίς δικαιώματα, διασπώντας το εργατικό μέτωπο και υπονομεύοντας τη θέση και των «εξασφαλισμένων». Δυστυχώς η συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται την έκταση του προβλήματος και τους κινδύνους για το εργατικό κίνημα και την ίδια την υπόστασή της.

Λίγο πριν το πρόσφατο συνέδριο του ΕΚΑ έγινε επιτέλους, αλλά μόνο υπό όρους, δεκτή η (τρίτη κατά σειρά) αίτηση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για ένταξη στο δυναμικό του. Αναγνωρίσθηκε δηλαδή μόνο το κομμάτι των τυπικά (ΙΚΑ) μισθωτών που εκπροσωπεί και αποκλείστηκαν οι εργαζόμενοι μα Δ.Π.Υ. Στη διάρκεια του συνεδρίου το σωματείο έδωσε τη μάχη να πείσει τους συνέδρους ότι το εργατικό κίνημα, αλλά και κάθε μορφή και θεσμός που αυτό εκφράζεται, οφείλει όχι απλά να καλύψει αλλά να στηριχθεί σ’ αυτή τη νέα γενιά εργαζομένων. Ότι είναι ντροπή με τα επιχειρήματα της εργοδοσίας και του κράτους να στερούνται οι εργαζόμενοι τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα. Ότι τα συνδικάτα είναι ελεύθερες ενώσεις εργαζομένων και (πρέπει να) διαμορφώνουν τα καταστατικά τους με βάση τις πραγματικούς όρους εργασίας και όχι το (έτσι κι αλλιώς παρωχημένο) νομοθετικό πλαίσιο του κράτους. Όταν έγινε ξεκάθαρο ότι η πολιτική μυωπία, ο λεγκαλισμός και η ψηφοθηρικές σκοπιμότητες απέκλεισαν, ακόμα και με πραξικοπηματικά μέτρα, αυτό το ενδεχόμενο, οι σύνεδροι του σωματείου παρέδωσαν τις κάρτες τους, αρνούμενοι να προδώσουν αυτούς που τους εξέλεξαν.

Παρ΄ όλα αυτά είναι ελπιδοφόρο ότι σε ευρύτερο επίπεδο έχει εκφραστεί μια πολιτική και συνδικαλιστική κινητικότητα γύρω από το ζήτημα της ελαστικής εργασίας, αρχίζουν να συσπειρώνονται σε συνδικαλιστικές ενώσεις και άλλα κομμάτια εργαζόμενων των νέων εργασιακών σχέσεων (συμβασιούχοι, ενοικιαζόμενοι, courier κλπ.), ήδη ορισμένα επιχειρησιακά σωματεία (ΑΣΠΡΟΦΟΣ) και εργατικά κέντρα (Ελευσίνας) περιλαμβάνουν ισότιμα εργαζόμενους με Δ.Π.Υ., δημιουργείται δηλαδή ένα ρεύμα που μπορεί να οδηγήσει την ενότητα και αλληλεγγύη του εργατικού κινήματος σε μια νέα ποιότητα.

Πόπη Γανιάρη

Τηλ: 210-6994074

6973042677

Η τωρινή κινητοποίηση

Προκλητική ενέργεια της κυβέρνησης ενάντια στο Σωματείο και τους εργαζόμενους

Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη ενέργεια της υφυπουργού εργασίας Σ. Καλατζάκου να μην υπογράφει (εδώ και 1,5 μήνα) την απόφαση του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την κήρυξη της συλλογικής σύμβασης εργασίας του σωματείου ως υποχρεωτική. Αιτία γι΄αυτή την πρωτοφανή στα χρονικά ενέργεια, αποτελεί η επέκταση ισχύος της σύμβασης και για τους μισθωτούς τεχνικούς που πληρώνονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Είναι προφανές ότι η ενέργεια αυτή συνδέεται με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του ΣΤΕΑΤ κατά του σωματείου και των εργαζόμενων, για τη μη εφαρμογή της σύμβασης εργασίας. Αναδεικνύει την απόλυτη σύμπνοια και συνεργασία της κυβέρνησης με το ΣΕΒ και τους εργοδότες μεγαλοκατασκευαστές για την περιστολή των δικαιωμάτων των εργαζόμενων. Είναι σαφές πως οι προθέσεις της κυβέρνησης και της εργοδοσίας είναι η διαιώνιση της ευέλικτης και χωρίς δικαιώματα εργασίας. Η κυβέρνηση με την πολιτική της ενισχύει τους εργοδότες να εισφοροδιαφεύγουν, μέσω του δελτίου παροχής υπηρεσιών, ενώ αφήνει τους εργαζόμενους εργασιακά και ασφαλιστικά, ακάλυπτους απέναντι στην ασυδοσία τους.

Η αντιπαράθεση της κυβέρνησης και των εργοδοτών με το Σωματείο, δεν γίνεται σε τυχαία χρονική στιγμή. Συνδέεται με την σχεδιαζόμενη έφοδο στο ασφαλιστικό. Εντάσσεται στην γενικότερη προσπάθεια κυβερνήσεων, Ευρωπαϊκής Ένωσης και εργοδοτών, για την εφαρμογή της Πράσινης Βίβλου, δηλαδή την κατάργηση των συμβάσεων εργασίας, τη μετατροπή των συμβάσεων αορίστου χρόνου σε συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου, την εφαρμογή της «ευέλικτης απασχόλησης» και την επέκταση του δελτίου παροχής υπηρεσιών. Το θέμα αυτό συνιστά μάχη τεράστιας σημασίας για το εργατικό κίνημα συνολικά.

Οι εργαζόμενοι και το σωματείο θα δώσουμε άμεση απάντηση για να μην περάσει η πρόκληση αυτή. Θα αποκρούσουμε αποφασιστικά κάθε προσπάθεια υπονόμευσης των καταχτήσεων μας.

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

1. ΣΤΙΣ 27/11 ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΣΜΕΔΕ ΣΤΙΣ 8ΠΜ, ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ,

με στάση εργασίας (8πμ-12μμ)

2. ΣΤΙΣ 28/11, ΜΕΡΑ ΕΚΔΙΚΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΟΥ ΣΤΕΑΤ, ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ (9.00 π.μ. στο κτίριο 5)

με στάση εργασίας (8πμ-12μμ)

Καλούμε όλα τα μέλη του σωματείου σε ανοιχτή συζήτηση – σύσκεψη, την Πέμπτη 22/11 στις 7.00μμ στα γραφεία του σωματείου (Μεσολογγίου 5, 2ος όροφος, Εξάρχεια), για την προετοιμασία των κινητοποιήσεων και τις άμεσες ενέργειες που πρέπει να γίνουν με βάση και τη νέα αυτή πρόκληση

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

(ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ)

Μεσολογγίου 5, 2ος όροφος, ΑΘΗΝΑ, http://www.somtechnik.gr, τηλ. επικοινωνίας. 2103820537, 6936760879, 6977806266